دریای ِ پس از طوفان! شناور میشوم در آرامش ِ امواج ِ سینههایات چون لاکپشتی پیر و راهی میگشایم از میان ِ آن تنگهی ِ...
Author - فرهاد سپیدفکر
فرم ِ موهایات را تغییر میدهی دامنی کوتاه به پا میکنی و رو به روی ِ آینه میایستی این سه کافی است برای ِ هر مردی که از راه...
از من مخواه که برایات گل بیآورم وقتی که زنبورها در حال ِ انقراض اند دوست دارم کوچهها را آب زنم تا غباری نباشد پیش ِ پای ِ...
ناگهان عکسی میفرستی و میگویم: - چه خوب که بی بهانه مرا دعوت به صرف ِ زیباییات میکنی حرف میزنیم و من تعریف میکنم...
غمگین ام چون دلفینی که به تور افتاده است و اسارتاش سرگرمی ِ چند-ساعتهای است برای ِ قبایل ِ وحشی ِ توریست غمگین ام چون...
با خنده شانه میکشی به علفهای ِ روییده از صورتام سیاهزار ِ فر-خوردهای که آن روزهای ِ نخست دوست اش نداشتی و من حالا برای ِ...
جهان چون خرگوشی جهید از میان ِ دستانات وقتی که در سیاهچالهی ِ چشمانات عشقی برای ِ همیشه خاموش شد حالا برق ِ...
آب ِ انار مینوشیم به سلامت ِ جنگلهای ِ آمازون به سلامت ِ مارهای ِ زنده-مانده در دل ِ آتش به سلامت ِ نخستین ستارهای که منفجر...
به دیگران درود میفرستی با صدای ِ بلند آغوشات را برایشان میگشایی حتّا برای ِ آنان که بسته-آغوش اند و تلخ-چشم دیگران...
دختر یا درخت؟ کدامین بخوانم ات که سزاوار ِ آن دو انبهی ِ روییده بر سینهات باشد؟ زن یا زندهگی؟ کدامین بخوانم ات که نمودار ِ...