نه فقط آدمها و حیوانها که دیگر حتّی درختها هم بهانهای برای ِ زندهگی نیستند شاید فقط تو یی تو یی که هنوز تعبیر ِ...
Author - فرهاد سپیدفکر
و برکهها اشکهای ِ انباشتهی ِ ماه اند و ماه اشک ِ ماهی ِ کوچکی که در برکهی ِ جهان ِ دیگری شناور است ماهی که عاشق شد عاشق ِ...
مثل ِ فندقی که میکشاند سنجابی را به درون ِ قفس نوک ِ پستانهایات دامی بود در میان ِ قفس ِ سینهات برای ِ سنجاب ِ خفته در...
چه هوایی چه آفتابی چه آهنگی با تو خوش میگذرد صبح و شب در چاردیوار ِ این خانه بیش از این دیگر چه میخواهم؟ تو جهان ِ من ای و...
ای گل ِ آفتابگردان ِ روییده در راه! به من بگو آیا دوباره دوست اش خواهم داشت؟ میتوانم آیا؟ باز تن میدهم آیا به انگشتان ِ...
گاه آسانتر است از دست دادن از ترس ِ از دست دادن امروز میترسم که روزی از دست دهم هر آن چه آورده ام به دست میترسم از آن روز...
از گذرنامهها میگذرم به چشمهایات میرسم که در چهرهای بیمرز نگران به جهان اند میگذرم میرسم به قبیلهای سبز که در...
تو که نیستی چرا ماه بیشتر میدرخشد در آسمان ِ شهر؟ بیشتر دل میبرد از چشمهای ِ من؟ بیشتر تنگ میشود دل برای ِ...
من ام آن آخرین درخت ِ جنگل پیش از آغاز ِ کوهستان من ام آن چشمهای که میجوشد بی آن که بداند به ظرف ِ که میسپارد آب و جان ِ خویش...
تکلیف ِ چشمهایام روشن نیست این آفتاب ِ پشت ِ مه است یا ماه ِ پشت ِ ابر؟ ایستاده ام میان ِ هیچ هیچی که چون سپاه ِ مه سرزمین...
