خوش آن جهان‌جانی …

خوش آن جانی
که از واج ِ چشم‌اش
جهانی
می‌جهد بیرون

خوش آن جهانی
که مردمان‌اش به نگاه ِ مهربانی
آنی می‌بخشند
به ره‌گذر ِ افسرده-جانی

خوش آن جهان‌جانی
که خنده را نشاند
بر تخت ِ پادشاهی ِ لب
و گستراند
سرزمین ِ لب‌خندهای ِ بی‌مرز را

سروده شده در چهارشنبه ۲۰ آذر ۱۳۸۷ ساعت ۰۳:۲۴

درباره‌ی نویسنده

فرهاد سپیدفکر (بامَن)

نمایش همه‌ی مطالب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو + پانزده =