کجا است آن که کفشهایاش رو به آسمان بود و
چشمهایاش رو به زمین؟
کجا است آن که پشت ِ چشمهایاش
نهنگی میگریست و
باران
بر چترهایمان مینواخت؟
کجا است آن که عصر ِ جمعهها
در میان ِ ابرها قدم میزند
و در هر قدم
رعد و برقی؟
سروده شده در دوشنبه ۰۳ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۰:۰۰
