در من چهار تن خانه دارند

در من چهار تن خانه دارند
زنی که مرا دوست دارد
مردی که تو را دوست دارد
دختری که هر دوی ِ ما را
و پسر ِ نوجوانی که هیچ کدام‌مان را

آن مرد و دختر که هیچ
سمت ِ تو ایستاده اند
آن پسر هم که می‌دانم می‌توانی
با آن زن چه‌گونه کنار خواهی آمد؟

سروده شده در دوشنبه ۲۴ آبان ۱۴۰۰ ساعت ۱۵:۱۹

About the author

فرهاد سپیدفکر

View all posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

one + 17 =