تو ای زیست‌مایه!

می‌نوشم از تو
بی‌شمار بی‌شمار

تو از کدام چشمه ای؟
که سیر نمی‌شود این آب‌جوی ِ نشسته در من

تو از کدام کوه جوشیده‌ ای؟
که یک‌جانشاندی این کوچ‌نشین ِ رهاگرد را

بجوش تا بنوشم
تو ای زیست‌مایه!
این جان و جهان را

سروده شده در جمعه ۲۹ آذر ۱۳۸۷ ساعت ۱۳:۲۷

About the author

فرهاد سپیدفکر

View all posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

20 + seventeen =