من ولی خود-ام نی‌ستم

به خود-ام می‌حسادتم
که خود-ام خود-اش است
خود ِ خود-اش،
من ولی خود-ام نی‌ستم

روبه‌روی ِ آیینه می‌ایستم
شوک می‌شوم از آن چه نمی‌بینم
آیینه خالی است، من نی‌ستم

این جمله‌ها میم ِ آخر-اش اضافی است
از من نی‌ست
اشتباه /
ِ شخص ِ دیگری است

به خود می‌حسادت
که خود خود-اش است
خود ِ خود-اش،
من ولی خود نی‌ست

روبه‌روی ِ آیینه می‌ایست
شوک می‌شو از آن چه نمی‌بین
آیینه خالی است، من نی‌ست

سروده شده در شنبه ۲۰ مهر ۱۳۸۷ ساعت ۰۵:۲۵

About the author

فرهاد سپیدفکر

View all posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

1 × one =