دار ِ خوشرنگی است دیگر آسمان نیست آسمان داری که آویخت خود را از آن گلی روبهروی ِ سازمان ِ حفاظت از محیط ِ زیست دار نیست...
Author - فرهاد سپیدفکر
رازی بود که روزی از راه رسید و داد و رفت از دست ِ من و به دست ِ من اندوهی هر شب سرودم و سر دادم: کیست؟ کجا است؟ مادر ِ این نوزاد ِ...
نشسته ام گوش به زنگ ِ تلفن ِ همراهام همدل با مردی از هزار سال ِ پیش که بسته به پای ِ کبوتری پیامکی و نشسته/ام اکنون چشم به...
عشق شاخههای ِ سنبل بود بوی ِ تند ِ بنفش ِ به-خود-کشندهای که فریفت ما را بوی ِ «دوست ات دارم تا فرای ِ همیشه و از فروی ِ هرگز»...
خروش ِ آب را نه در وقت ِ خشکسالی که هنگام ِ سیلسالی باید دید سایهی ِ درخت را نه در ابرستان که هنگام ِ تابستان باید دید شعر...
به این گلوهای ِ نازا امیدی نیست باید صدا را جای ِ دیگر نطفه بست آن جا که پیوند ِ گوش و صدا را هنوز باوری هست باید صدا را...
باید وزید غرّنده و طوفانی بر پنجرههای ِ رو-به-غرب بر پنجرههایی که ناروا میبربندند آن جا که با بردمیدن ِ نور ناآشنای...
نفرین نفرین به میلههای ِ جدایی که در اتوبوس هم ما را جدا انداختند از هم نفرین به هر که برنتابد به قدر ِ فاصلهی ِ یک ایستگاه...
سوار بر اتوبوس ِ شب سحرگاه گرچه به خواستگاه - به روز - نرسیدیم به خواسته رسیدیم به فانوسی که آویخته بود از چشم ِ قهوهخانهای...
خوشا چادری که در آغوش میکشد سراپای ِ تو را مردینهای که هر روز به رخ میکشد داشتن ِ تو را پارچهای که هر شب به جان میکشد رنگ...