با قطاری شبانه

به صلح
رسیدم
با خود
به خود
رسیدم
با صلح
با قطاری شبانه
می‌آیم
تا تو
تا برسم
به صلح
با تو

کنار ِ ایست‌گاه
چشم به راه ِ مردی بایست که نهال ِ نهانی بر لب دارد
می‌خواهم روی ِ لب‌های‌ات
و در خاطرات‌ات
بوسه‌ای بکارم
تا همیشه

سروده شده در پنج‌شنبه ۲۲ مهر ۱۴۰۰ ساعت ۰۵:۴۰

About the author

فرهاد سپیدفکر

View all posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

six + 8 =