ساحل-گمیده

من آن موج ِ سرگردان ِ دریا
آن ساحل-گمیده ام

من آن موج ِ از خروش افتاده در آب‌های ِ دور
آن جامانده ام

کجا است روشنای ِ فانوس ِ دریایی؟

اینک این موج ِ تنها و بی‌پناه
آنک آن گرداب ِ پیش ِ رو
کجا ماندید ای بادهای ِ ساحل‌رو؟

هنوز
دریادل ام
زنده ام
به دیدار ِ ساحل زنده‌ ام

مرا طوفان‌ها در پیش است
هنوز

سروده شده در یک‌شنبه ۱۴ مهر ۱۳۸۷ ساعت ۲۲:۰۰

About the author

فرهاد سپیدفکر

View all posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

5 + nineteen =